Müəllimin sözlərindən: “İnsanların çoxu xoşbəxt olmaqdan qorxurlar. Onlar üçün tam bir həyat yaşamaq, bir çox vərdişlərinin dəyişidirilməsi və şəxsiyyət hisslərinin itirilməsi deməkdir. Çox zaman bizlər öhdəmizə düşən yaxşı işlərdən gileylənirik. Bəzən onları qəbul etmirik, çünki bizə elə gəlir ki, buna görə Allah qarşısında borclu olacayıq. Fikirləşirik: `Yaxşısı budur xoşbəxtlik qədəhindən içməyək, çünki o boşalandan sonra bizə pis olacaq`. Kiçilmək qorxusundan biz böyümək istəmirik. Ağlamaq qorxusundan isə gülmək istəmirik.”

* * * * *

Учитель сказал: «Многие люди боятся счастья. Для них жить полноценной жизнью значит изменить множество своих привычек – и потерять их чувство личности. Часто мы возмущаемся хорошими делами, которые сваливаются на нас. Мы не принимаем их, поскольку это заставило бы нас чувствовать, что мы в долгу у Бога. Мы думаем: ‘Лучше не пить из чаши счастья, поскольку, когда она опустеет, мы серьезно пострадаем’. Из страха уменьшится мы не растем. Из страха заплакать мы не смеемся».